W pierwszych tygodniach maja obchodziliśmy dwa święta, związane ze służbą zdrowia. 8 maja obchodziliśmy Krajowy Dzień Położnej, związany z rocznicą urodzin wielkiej postaci polskiego położnictwa - Stanisławy Leszczyńskiej. Z kolei 12 maja obchodziliśmy Międzynarodowy Dzień Pielęgniarki i Położnej. Pielęgniarki i położne stanowią najliczniejszą grupę zawodową w służbie zdrowia i wykonują szczególną profesję zaufania publicznego. Z tego względu chcielibyśmy przybliżyć Państwu jak współcześnie zmienia się rola pielęgniarki.

Pielęgnowanie wg. Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) jest to: "sprawowanie opieki nad chorym oraz zapobieganie chorobom i umacnianie zdrowia ". Pielęgnowanie "to praktyczna działalność pielęgniarki polegająca na profesjonalnym pomaganiu i towarzyszeniu ludziom w zdrowiu i chorobie, w kształtowaniu w nich umiejętności do samoopieki i samopielęgnacji w celu utrzymania komfortu życia codziennego w zdrowiu, chorobie, cierpieniu, umieraniu, niepełnej sprawności."

Pielęgniarstwo polskie zmienia się od lat, jednak nasze społeczeństwo, inne grupy zawodowe pracujące w ochronie zdrowia, a niejednokrotnie i nasze koleżanki pielęgniarki, przyzwyczaiły się do pielęgnowania tradycyjnego.

W tradycyjnym pielęgniarstwie pielęgniarka występuje w roli pomocnika lekarza w zakresie leczenia poprzez wykonywanie zleceń lekarskich. Jest ono zatem ograniczone i podporządkowane działaniom leczniczym lekarza i diagnozie lekarskiej.

Pielęgniarstwo nowoczesne to już młoda dyscyplina naukowa, nauka o pielęgnowaniu, która korzysta z dorobku nauk medycznych, humanistycznych i przyrodniczych. To wolny zawód,  u podstaw którego leży założenie o indywidualnym i grupowym rozwoju. Współczesne pielęgniarstwo zasługuje na miano profesji. Kraje przodujące w jego rozwoju określiły następujące atrybuty nowoczesnego pielęgniarstwa:
-pełnienie służby społecznej o istotnym znaczeniu dla ludzkiego zdrowia,
-dysponowanie zasobem wiedzy specyficznie pielęgniarskiej i podejmowanie badań naukowych,
-zapewnienie wszechstronnej edukacji na poziomie akademickim,
-aktywne funkcjonowanie organizacji pielęgniarskich,
-wysoki poziom autonomii profesjonalnej.

Pielęgniarstwo polskie w niczym nie ustępuje pielęgniarstwu z krajów przodujących, jednak  to nowoczesne jeszcze pozostaje w wyraźnej opozycji do pielęgnowania tradycyjnego. We współczesnej opiece nad zdrowiem, zmierzając do zapewnienia człowiekowi coraz to lepszej pomocy w osiągnięciu optymalnego stanu zdrowia,  pielęgniarstwo staje się coraz bardziej znaczącą dziedziną. Chcąc budować naszą pozycję w społeczeństwie potrzebujemy silnych liderek, bądźmy zatem bardziej aktywne, spróbujmy wspólnie udowodnić jak ważne w procesie leczenia  jest pielęgnowanie.

Anna Sumeradzka, specjalistka pielęgniarstwa